من آریایی ام.... نویسنده: - ۱۳۸٧/٥/۱٩

من آریایی ام،
هم خراسان نژاد

بهزاد «آریا»

هزاران درود و هزاران سپــــــــاس

به تو ای خداوند خوبــــــــــی شناس

خـــــــــــــــــداوند بر نا و هم مرد پیر

رساننده هــــــــــــــور و ناهید و مهر

نیارم ستودن ترا بر زبــــــــــــــــــان

که هستی بزرگتر ز انـــــــــدیشه مان

به برنا تو پیری دهی ای خـــــــــدای

به پیران تو هستی همیش رهــــــنمای

به هرکس بخواهی تو شــــــــاهی دهی

به هرکس بخواهی گدایی دهــــــــــی

به تو باد سپاس فـــــــــــــــروان زما

که دادی ، پدرام فــــــــــــــــرزانه را

درود زمن بر خـــــــــــراسان رسان

بگویش که کشور دگر شد بــــــــسان

تو داری کنون گــــــــرد و هم پهلوان

ورا نام باشد همی پـــــــــــــــــــدرام

که آزاده خوی است زیبــــــــاسرشت

زتخم کیــــــــان است و هم زردهشت

نکو روی و زیـــــــــبا و هم داد جوی

که نزد خردمند دارد بسی آبـــــــروی

ببـازو تهمتن به زور نیـــــــــرم است

به مردی سیاووش و یـــــا بهمن است

به دانش ز میـــــــــــــــــنو فراز آمده

تو گویی بزرگمهر بـــــــــــــــاز آمده

همی دیندارست چو اسفـــــــــــــندیار

فروتن چو رستم گهی کـــــــــــار زار

به داد و به دانش چو نـــوشین روان

که است یادگار از گه بــــــــــاستان

چکامه سرای است چیــــــــره زبان

پژوهش گرو تیز ویرو جــــــــــوان

نویسنده مرد است و بسیار ستـــرگ

هراسان نباشد ز خوک و ز گـــــرگ

توا ناست و دانــــــاست روش روان

سخنور به نزدش نیارد زبــــــــــان

خوشا شهر ما و خوشـــــــــــا ده ما

که دارد چو پدرام یــــــکی داد خواه

کسی را که باشد خرد پــــــــــیشوا

نیارد خموشی به نــــــــــــزیک شاه

بخواهد همی داد خویش از سگــــان

چه پشتون باشد چه از کرگــــــسان

چه تازی و  تاتار و هم کوچــــــیان

چه شاه و سپاه و و دیگر کســـــــان

برایش ببستند دروغ بـــــــــــــزرگ

ز ایشان بــــترسند که هستش سترگ

کنون من بگویم ز گـــــــــــاوی موی

ز شاهان بی فرو بی آبــــــــــــروی

من آریـــــــایی ام، هم خراسان نژاد

و بهــــــــدین و از تخم زرتشت پاک

ببالد تاجیک به فــــــــــــــرهنگ خود

همینگونه اوغان به نیـــــــرنگ خود

به نیرنگ نخست تاج پوشــــــی کنند

پدر سازی و شاهی و خوک سازی کنند

نیای همین روسپـــــــــــــــی زاده بود

که کشور بدست هیولای سپــــــــــرد

به پیشواز دشـــــــــــمن به هندوستان

برفتند همین تیره نـــــــــــــــــــاکسان

کسی که پزیرفت به خیــــــــره سری

همان شوروی دشمن مـــــــــــــردمی

نخستین به گیتی همین شـــــــــاه بود

که از دین و آین نه آگاه بـــــــــــــود

همین شاه بی مغز و بی فر و دیـــن

که بود پور نــــــاپاس ، ماری آستین

به بستر همی برد خــــــــواهر زنش

که تا کام گیرد ز جان و تنــــــــــش

کسی را که باشد دین و خــــــــــرد

به راه امانی نا پــــــاک، گهی نگرود

چو خوش گفت استاد فــــرزانه گان

سخندان نیایم ز تخم کیـــــــــــــــان

«که روسپی زاده نیاید بـــــــــــکار

اگرچند دارد پدر شـــــــــــــهریار»

چو پشتون سبکسار خــــــسرو مباد
چو باشد دهد پادشـــــــــــــاهی بباد

همان ترک و تاجیک و هـــــزارگان

رهاندند کشور ز ایـــــــــــــن ز آن

تو ای شاه پدرام گرد و هـــــــــــژیر

که داری دل رستمی و سـر زال پیر

خرد داری و هوش وهم فر و دیـــن

نیاری تو کوتاه بــــــــــــــمیدان کین

تو ای شاه پدرام آزاده مـــــــــــرد

که هستی به نــادان همیش در نبرد

 

از آن تو بادا تن و جــــــــــــــان ما

که هستی نشانی ز کیـــــــــــیان ما

 

 

 

بهزاد «آریا»

08/07/30

http://www.youtube.com/watch?v=hvsXj3W4Xzo

PASHEMON@HOTMAIL.COM

bar gerefta az khawran