شبکه های اجتماعی انترنت که در بعضی از کشور ها باعث ایجاد شورش و حتی تغیر در رژیم ها شده است، در افغانستان، فضای تازه ای برای بحث های هویتی و زبانی بوجود آورده است. فارسی زبانان که در طی قرون گذشته سرکوب میشدند، امروز آزادانه از هویت خود و زبان خود دفاع میکنند.
در گذشته، علاوه بر اجبار در استفاده از بعضی از اصطلاحات پشتو، به تصمیم زمامداران پشتون، نام زبان فارسی هم به دری تغیر کرد. به این ترتیب، زمامداران میخواستند با بریدن فارسی زبانان افغانستان، از بقیه فارسی زبانان جهان، آنانرا ساده تر در فرهنگ افغانی افغانستان، جذب کنند. آنان میخواستند ملتی بوجود بیاورند که از همسایگان مستقل باشد و در نتیجه، با این نوع تفکیک های تصنعی، اساس هویت ملت جدید افغان را روی دشمنی با همسایگان گذاشتند. امروز با همگانی شدن وسایل تبادل افکار، فارسی زبانان خود وارد عرصه شده از فارسی بودن زبان و از تعلقات اجتماعی و انسانی خود با ملت های دیگر منطقه دفاع میکنند.
بحث امروز ما در مورد زبان فارسی است و طرف صحبت ما آقای بهزاد آریا، یکی از فعالان سیاسی شبکه های اجتماعی میباشد. آقای بهزاد آریا که فارسی زبان و از اهالی شمالی است، میگوید که زبان فارسی را در تاجکستان روس ها تاجکی نام نهاده اند و در افغانستان حکومت آنرا دری نام نهاده است. ولی در حقیقت، همان زبان فارسی است. به گفتۀ آقای بهزاد ما شهر داریم ولی شهر دار نداریم. ما از واژه های خارجی مثل بایسکیل، موتر و دموکراسی حق استفاده را داریم، ولی از واژه های فارسی مثل دانشگاه و نگارستان حق استفاده را نداریم. آقای آریا، همچنان تصریح میکند که استفاده از کلمات پشتو در نظام اردو و یا در درجات تحصیلی، همه، روی مردم تحمیل شده اند.