به نشانۀ سپاسگزاری از آقای ولی متولی رحمکیان گرامی ! .

کریمی استالفی .

رحمکیان عزیز ! .

ما این واقعیت را پذیرفته ایم که ، با گذشت هر دهه  ، در آسمان بیکرانۀ ادبیات ، جای شاعران افسانه سراء عشقی را ، نسلی جوان ، با خصوصیات روحی متفاوت و سلیقه های خاص ، پـُر می سازد .

     نسلی که دانسته اند ، در چه مقطعی از زمان و مکان زنده گی می کنند ، نسل پر تحرکی که میکوشند تا راز ها ، واقعیتها و نا مکشوف ها را شاعرانه به تصویر بکشند و بر خواننده گان منتقل کنند .

یکی از ویژه گی های غزل « پندار تو » اینست که ، واقعیتها ، خیال و احساس با هم آمیخته و پرده از روی بسیاری راز ها بر میدارد .

                                       «  پندار تو »

 شعرتر تو زمزمه ای آبشار ماست

                                   هرواژه اش تبلوردشت ودیارماست

   پیوند ، فردهای تو دراعتقاد ما

                                  درسطرهای شعرتودستوریارماست

   ما را قریحه ی توبیاد آورنده است

                                  تشبیه تو مشابه این روزگارماست

   مضمون شعرتو مداوای درد هاست

                                  درهرپیام شعرتو، ده ها شعارماست

   هرفرد فرد شعرتوتشریح مدعاست

                                 تا خم رویم برتری جویان سوارماست

   نبض سروده های توکردار آدمهاست

                               پندارتو، نوشته ی سنگ مزار ماست

   مضمون نثرهای تولشکر شکن شوند

                                  سیلابه های نغزتو را اختیار ماست

   گـفتارتـو حقیقت دنیای دون ما

                                هربیت تو شگوفه ی از ابتکار ماست

   بنوشته ی توزنده کند یاد رفته ها (1)

                                 بسیارها شهید وهمین یادگار ماست (2)

یزدان را سپاس ، دهد عمر جاودان

                               با یک جهش، دشمن دیرین شکارماست .

سر انجام ، خدا را سپاسگزارم ، علیرغم مشغله های مشکل آفرینکه در دیار غربت ، دامنگیر جوانان ماست و هر چند تند باد های فاجعه بار ، فراوان قلمها را شکست و صد ها داعیه های نامورعلم و ادب و خرد را یا جبراً به نا کجا آباد ها مهجور و یا بدیار نیستی فرستاد ، اما جای شکر آن باقیست که ،  این توفان های هولناک نتوانسته ، با تمام قوت اهریمنی خویش ریشه های فرهنگ خراسان زمین را از بیخ و بن بر کند و ما شاهد جوانه زدن ریشه هایی هستیم که درغربت سراء قامت برافراشته و پرچم پر بار ادبیات کهن دیار ما را در سرزمین های دور به اهتزاز در آورده اند ،  تا آنهایی که کتاب را در رود خانه ها غرق و خواب سلطۀ دوبارۀ فرهنگ قبیله را می بینند ، بدانند که در برابر تهاجم کتاب سوزان ، قلم شکنان و فرهنگ ستیزان کهنه گراء ، هنوز هم کشور ما فاقد نیروی روشنفکران و فرهیختگان علم و ادب نبوده ونخواهد بود ، گرچه کار های ابتدایی این نسل ، با کمبودی ها و کاستی هایی تؤام است ، اما آرزو میرود ایفای این تلاشها ی دلسوزانه راه کشاء و هموار کنندۀ  برای نسل جوان مان بوده بتواند . بااحترام

(1) شهیدان زمان امین پلچرخی

(2) لطیف پدرام

                                                   برګیرفته از غزال دربند