8 صبح، بدخشان: جوانان ولایت بدخشان، در مقایسه با جوانان سایر ولایات، در جغرافیای دورافتاده‌ای با راه‌های صعب العبور زندگی می‌کنند و در نبود امکانات با مشکلات زیادی مواجه هستند.

عدم توجه مقامات دولتی به مشکلات جوانان با گذشت هر روز از عمر حکومت، امیدها را به یاس تبدیل نموده و به گستردگی این مشکلات افزوده است.

در ولسوالی‌های دوردست این ولایت بنابر عدم موجودیت فرصت‌ها و زمینه‌های آموزشی، تعداد بی‌شماری از جوانان از نعمت سواد محروم‌اند، اما تعداد دیگری که با ختم دوره مکتب در آزمون کانکور شرکت می‌کنند، نسبت قلت پذیرش در تحصیلات عالی از ادامه تحصیل باز می‌مانند که سرانجام و به ناچار راه مهاجرت را در پیش می‌گیرند و به کشورهای ایران و پاکستان می‌روند و تعداد دیگری هم به مواد مخدر روی می‌آورند.

نبود زمینه اشتغال و کاریابی، فقر، بی‌سوادی و ده‌ها مسایل دیگر از این دست، باعث می‌شود تا جوانان از زندگی دلسرد شوند و به مواد مخدر و کارهای غیراخلاقی روی آورند.

جوادالدین میریان، یک تن از جوانان بدخشان می‌گوید: «بسیاری از جوانان زمانی‌که از دانشگاه‌ها فارغ می‌شوند با داشتن مدرک تحصیلی برای پیدا نمودن کار پشت این دروازه و آن دروازه می‌گردند اما هیچ برای‌شان چیزی میسر نمی‌شود.»

به باور او، بی‌کاری از عمده‌ترین مشکلات جوانان به شمار می‌رود که تا هنوز دولت در این زمینه توجه جدی نکرده است.

شیرزاد، جوانی که با گذشت سه سال از فراغتش از دانشگاه با داشتن مدرک لیسانس هنوز بی‌کار است، می‌گوید: «به هرجا که سر زدم گفتند جایی برای تو نیست، نه تنها خودم بلکه هزاران جوان دیگر چون من زیست دارند و زندگی را در پریشانی و بی‌کاری تجربه می‌کنند.»

به باور او، دولت باید خدمات اجتماعی را برای مردم فراهم کند و علیه فقر و بی‌کاری مبارزه نماید. او همچنین ایجاد شغل‌های کاذب و موقتی را برای جوانان یک سرگرمی بیش نمی‌داند و می‌افزاید که مشکلات جوانان با ایجاد شغل‌های موقتی و کار برای یک‌سال یا شش ماه در این یا آن موسسه حل نمی‌شود.

شیر علی قاسمی، آمر امور جوانان می‌گوید: «مشکلات جوانان در ولایت بدخشان بی‌نهایت زیاد است اما آمریت جوانان توانایی رسیدگی به مشکلات جوانان را نسبت نبود امکانات کافی ندارد.»

به باور او، آمار معتادین جوان در این ولایت نگران‌کننده است و آمریت جوانان نمی‌تواند به عنوان یک نهاد اجرایی به این مشکل پایان دهد.

به گفته او، آنها سالانه سی‌صد و بیست هزار افغانی بودجه از طریق معینیت امور جوانان به دست می‌آورند که توسط آن معاش کارمندان و کرایه دفتر امور جوانان را پرداخت می‌کنند.

رسیدگی به مشکلات جوانان در زمینه بی‌کاری، اعتیاد، فقر و عدم دسترسی به تحصیل از توان اداره امور جوانان نبوده و دولت در این راستا باید توجه جدی نماید تا این مشکلات را به حداقل برساند.

                                   ٨صبح