اکنون پس در نُهمین سالروز شهادت قهرمان ملی افغانستان شهید احمد شاه مسعود، استراتیزیستان جهان در طرح راهبردهای نظامی – سیاسی شان در مبارزه علیه دهشت افگنی وبه اهمیت تکتیکها و راهبردهای نظامی در مبارزه موثر احمدشاه مسعود در برابر تروریسم بخوبی پی برده اند. مسعود که به تنهایی اما در همگامی بامردم افغانستان دربرابر غول دهشت افگنی استوار ایستاد وباعزم راسخ دربرابر معاون وزیرخارجه امریکا خانم رابین رافایل اظهار نمود که اگر به اندازه کلاهم درافغانستان جای داشته باشم دربرابر دسایس پاکستان وایادی آنها القاعده وطالبان مبارزه و از افغانستان دفاع میکنم.  

درحال حاضر کشور های عضو پیمان ناتو درحدود چهل کشور جهان باداشتن بیشتر از یکصد هزار نیروی کماندویی بااسلحه وتخنیک پیشرفته نظامی پس ازنه سال افت وخیز نظامی واستخباراتی نتوانسته اند در مقابله باطالبان برتری نظامی حاصل کنند؛ وپیوسته به شکست استراتیژی جنگی خود در افغانستان معترف هستند. این درحالیست که حدود بیشتر از دوصدهزار نیروی همکار درتشکیل اردوی ملی وپلیس ملی افغانستان پیش مرگ صحنه های عملیاتی آنها بوده وازین نیروها استفاده موثری بعمل می آورند.

به اعتراف مقامات دولتی درحدود چهل هزارفرد مسلح مربوط به شرکتهای امنیتی خصوصی مشغول تامین امنیت موسیسات خارجی وداخلی هستند وشایددرهمین حدود درچارچوب امنیت ملی فعالیت میکنند. یعنی با یک محاسبه تقریبی درمیابیم که حدود چهارصدهزارفرد مسلح درمقابل عوامل تروریسم درصحنه نبرد وجوددارند، اما سروصدای آنها مبنی برنیرومندی دشمن وامکانات باخت شان درین آزمون مورال صعیف پنتاگون وناتو رابرمیتاباند.

غرب وامریکا باشناخت ناقص ازعمق ساختارهای سیاسی استراتیژیک وماشین جنگی فعال شده توسط (آی ایس آی) درمنطقه که قدمه های نخست عملیاتی خودرادرزمان دولت مجاهدین (1373-75) با حمله به افغانستان آغازکرد ودریک حرکت دراماتیک پیروزگردید، هم خود وهم افغانستان رابه سراب پریشانی وپرتگاه بحران تباهی آور کشانیده اند. برمبنی همینگونه شناختهای سطحی بود که پس ازخارج نمودن طالبان ازقرارگاههای جنگی شان به خاطرقلع وقمع آنها به تعقیب شان نپرداختند وبا نادیده گرفتن عمق استراتیژی مداخله گرانه پاکستان درافغانستان زمینه احیاء وبرگشت دوباره طالبان رابه نمایش قدرت فراهم نمودند.

اشتباه دیگرغربیها وامریکایی ها درکارمبارزه با هراس افگنی، حذف سنگرداران طبیعی آن زیر نام جبهه متحد ملی درین کارزار ازصحنه مقابله باطالبان بود. چنانکه میدانیم چریکهای رزمی این جبهه تحت رهبری احمد شاه مسعود درراستای نبردبا طالبان ازتجربه وپختگی لازم برخورداربودند، وبا طبعیت ارضی وتکتیک حمله وگریزدربرابرحریفان خویش چون طالبان مهارت وشهامت خوبی داشتند.

اخیراً کوراسول گلدستین استاد علوم سیاسی دردانشگاه دولتی کالیفورنیا واستراتیژیست درمقاله ای تحت عنوان "اوباما درجستجوی مسعودجدید" چاره کاررادرامحای خطرات تروریستی وبرونرفت امریکا ازلجنزارطالبان درتجزیه کشورمطرح نموده است، واین طرح رامقدم برکوراسول دیپلوماتهای دیگرامریکایی مثل بلک ویل هم عنوان نموده اند، که درجای خودش قابل توضیح میباشد.

دانشمند امریکایی به دولت بارک اوبا پیشنهادنموده است، تابمنظور مبارزه جدی علیه دهشت افگنی عملیات هوایی خودرابا فعالیتهای چریک های افغانستانی ضد طالبی وضد پاکستانی (منظورش مجاهدین جبهه مسعود است) برنامه ریزی مشترک نماید.او باورمند است که "گروههای مسلح افغانستانی باجنگ سرسختانه علیه طالبان شاید نتایج بهتربدهد نسبت به عملیاتهای عظیم سربازان امریکایی واروپایی به کمک مشکوک ارتش وپولیس افغانستان. به مشکل میتوان باورکرد که سربازان افغانی تربیت یافته دست امریکا که نیروهای ناموثروغیرقابل اعتمادهستند ودرصفوف آنها بسیارزیاد طالبان واستخبارات پاکستان نفوذ دارند، بتوانند جای نیروهای امریکا وناتو که افغانستان راترک میکنند، پرکنند."

اکنون برای مردم افغانستان وجهان شناخت مسعود دررابطه بادودیدگاه مهم وی پیرامون خطرکمونیسم صادراتی واشغالگرشوروی درقرن بیستم، وخطربروز وتوسعه یابی تروریسم درآغاز قرن بیست ویکم اهمیت زیادی پیداکرده است. اوبا درک این تهدید، خود تاپای جان درمقابله باین دوخطربزرگ جهانی سنگرداری نمود وبه موفقیتهای هم نایل آمد.

آنچه درشناخت مسعود پس ازپایان زنده گیش درآئینه عملکردهای پیروانش قابل یادکرد است بسیاردردانگیز وسوال سازگردیده است. اوکه بارامانتهای ارزشی چون جهاد، اسلام وساختاریک نظام ملی فاقد استبداد وقوم سالاری رابدوش کشید، ازخون او وسنگینی محموله تعهداتش ازسوی اکثردوستان نیمه راه بخوبی تمثیل وپاسداری نشده است، وکسانی هم حتی ازنام مسعود نردبان شهرت برافرشتند وخود ندانستند که هدف ازشناخت مسعود تکرارنام اودرتریبونهای نمایشی محافل مجلل نبوده، بلکه میبایست تا ازنام وآدرس مسعودوخونهای ریخته شده فرزندان معصوم میهن برسرزمین افغانستان درزیرلوای آزادی وشرافت انسانی، برای حل دشواریهای موجود وساختاریک دولت فرگیر ملی فارغ ازتناقضات قومی، مذهبی وسمتی استفاده بعمل می آمد.

امروزکه امریکائیان به ارزش شخصیت واهمیت کارمسعود پی برده اند، این شناخت میتوانست قبل ازوقوع وقایع استخوان شکن ازسوی دوستان مسعود به مجامع ذیعلاقه درکارزارافغانستان پیشکش شود تامردم ماازفرورفتن درعمق چالشها، ناباوریها ودفع همدیگرنجات مییافتند.

یادکرد وتجلیل ازشخصیت مسعود باگذشت نه سال سناریوی تکراری باجمع کردن آدمهای زیادی درزیریک سقف وبا رنگ ولعاب نمودن تصاویراین قهرمان صحنه های رزم وپیکار وبازگویی خاطرات کسانی که با او همکارفزیکی بوده اند، نه همپیوند اندیشه وفکر، دیگربه یک نمایش بیهدف وبازاری درآورده شده است.

نباید فراموش کرد که مسعود همیشه گفتنی داشت مبنی برینکه "وحدت ملی زمانی تامین میگردد که مبنای کاررعایت عدالت اجتماعی باشد" واین گفته او فوق العاده درنظام اجتماعی وسیاسی افغانستان ازعمق وپهنای منطقی بهره میگیرد، وبه یقین گفته میتوانیم که مسعود مصصم بود تاخود درین پویه تاآخر خط برود، وتازمانی ادامه دهد که دیگر درذهن دولتمداران افغانستان بجای کلمه "قوم وقبیله" نام "مردم" جانشین گردد. این پیامی بود که میبایست ازحنجره همرزمان مسعود بگوش نسلهای آینده طنین میانداخت. درود برروان همه راهیان راه آزادی وشرافت ملی.