به گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان ( afghanpaper )، محترم رحمت الله نبیل رئیس جدید امنیت ملی در یک اقدام جدید و مبتکرانه نام ریاست عمومی امنیت ملی را به لوی ریاست تغییر داد.
ایشان که بسیار علاقه مند است تا توانایی های خلاق خود را در زمینه مدیریتی از همین ابتدا به نمایش بگذارد، طی فرمانی به تمام کارگزاران و زیردستان خود، هشدار داده است که تمام نامهها و سلسله مراتب اداری این ریاست، پس از این باید به زبان پشتو نوشته شود، نه فارسی!
به معنی که همه کسانی که در این ریاست مشغول وظیفه هستند حتما باید آشنا و مسلط به زبان پشتو باشند و ناگزیر هستند که از این فرمان اطاعت کنند، و گرنه با آنان برخورد جدی صورت خواهد گرفت.
پیش از این، این ریاست به نام ریاست عمومی امنیت ملی و به دو زبان رسمی کشور، یعنی زبان فارسی و پشتو یاد میگردید ولی ظاهرا جناب نبیل معتقد است که تغییر نام این ریاست و تغییر زبان رسمی نامه های اداری این ارگان می تواند بسیار مفید واقع شده و در تامین امنیت و ثبات کشور بسیار تاثیر گذار باشد!
مثل اینکه کسی در این کشور نیست تا به جناب رئیس تازه به ریاست رسیده بگوید، تغییر نام یک نهاد دولتی و تغییر زبان نوشتاری نامه های اداری، چه دردی را دوا می نماید.
درست است که ایجاد تغییرات و بهبود وضعیت موجود، از عوامل بسیار مهم یک مدیریت صحیح می باشد ولی مشروط بر اینکه این تغییرات اساسی و زیربنایی باشد، نه سلیقه ای و فردی. آن هم با جانب داری از یک قوم خاص.
در 9 سال گذشته فساد اداری، ناکارآمدی و کارشکنی مسئولان، رشوت، عدم تخصص کارکنان دولتی، نداشتن کار مفید از کارکنان ساده گرفته تا مدیران کل و ... سبب شده تا وضعیت کشورمان بدین جا برسد و علت اصلی آن به نظر بسیاری از کارشناسان، همین سلیقه ای عمل نمودن مقامات بوده است.
اگر واقعا تغییر نام یک نهاد و سازمان و حتی وزارت و کشور سبب بهبود اوضاع می شود، بهتر نیست پیشنهاد تغییر نام افغانستان به پارلمان ارائه شود! این سوالی است که باید از جناب نبیل پرسیده شود. شاید ایشان همچنین معتقد باشد که این همه بدبختی مردم مربوط به نام افغانستان و یا حتی داشتن دو زبان رسمی در یک کشور می باشد ؟!
تا کنون در هیچ جای جهان دیده نشده است که مدیران به منظور بهبود در مدیریت ملی و برای رسیدن به اهداف ملی و برای بهتر کار کردن اجزای کاری یک ساختار و هماهنگی اجزای یک مدیریت در جهت کل ساختار، از تغییر نام کار خود را آغاز کرده باشند.
تغییر نام در یک مدیریت، و خلاصه کردن زبان نوشتاری در زبان پشتو در اداره ای که از همه اقوام در آن حضور دارند،یک حرکت بسیار سلیقهای، فردی و در نهایت، کاری است که از جانب گروه ویژه ای طرح می شود و هیچ شاهکار مدیریتی ای محسوب نمی گردد.
جناب رئیس بهتر است به جای این قوم گرایی، ساختار مدیریتی با وجوه مشترک، تواناییهای کارکردی، تجربیات افراد کارا و توانا و شایسته، هدف یگانه و ملی را به وجود آورد و آن را نوآوری مدیریتی بخواند.
بنیان نهادن چنین قوانینی سبب می گردد تا زمانیکه مدیران تغییر کنند، مدیر بعدی هم به سلیقه خود وارد عمل شود و شاید با تغییر رنگ دیوارها و یا تعویض مبلمان، نو آوری و ابتکار خود را نشان دهد.
مسئولان بلند پایه دولتی بدانند که یک مدیر، توانایی و خلاقیت خود را در مدیریت فعال به نمایش میگذارد، نه با تغییراتی که برخاسته از سلیقهی فردی باشد. در ساختاری که هیچگونه هدف ملی و واقعی وجود نداشته باشد و برخلاف، سلسلهمراتب اداری با نام و نشان افراد و سلیقهها گره خورده باشد، اوضاع از این هم که هست بدتر خواهد شد.
البته لازم به ذکر است که جناب نبیل از نزدیک رئیس جمهور کرزی می باشند و چند سال پیش به پاس خدمات ارزنده ایشان در بخش محافظت شورای ملی به رتبه ژنرال افتخاری نائل شده اند!
افغان پیپر

