تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      درواز Darwaaz (ویبلاگ آزاد- ناشرمطالب سیاسی، فرهنگی و تاريخی)
یک پارچه مخمس و یک پارچه مسدس نویسنده: - ۱۳۸۸/٦/٢٤

                         
            کشند ایزار ِ مردُم در سفارت 

 

           شنو جانا حدیث قتل و غارت            سراسر مُلکِ ما رفت در اسارت

             به خُمر مَی کند شیخم طهارت          کنند هر صبح و شام ناتو زیارت

                               کشند ایزار مردم در سفارت 

          یکی از چرس و تریاکش بلافد               دگر بر حرف نا پاکش بلافد

          به خاک رفته از خاکش بلافد              عمر گوید که من سازم امارت

                              کشند ایزارِ مردم در سفارت

           به هر کَنج ِوطن شور و نوایی             نوایی حسرت و اندوه وآهی

           شوند هر لحظه بمبارد هوایی             زنان را تن بپالند با جسارت

                              کشند ایزارِمردم در سفارت

           به ماه روزه دارند روزه داری        کنند مردم بصد رنگی سواری

          برای حفظ ننگ ونام و عاری          کند کرزی ز کَنج چشم اشارت

                            کشند ایزار مردم در سفارت

            عجب افطـــاریه آغـــاز کردند        تن خود لَخت و کارِ ساز کردند

            زشَربِ ویسکی این اعجاز کردند       ببین همکاری و امن ونظارت

                              کشند ایزار مردم در سفارت

            شــده دنیا ازین شنعت خبردار     که کارِ بد شده از نسل مـــَردار

             ازین پس میبرند بی کَرته ایزار    شــود صد ها ازینگونه حِقارت

                               کشند ایزارِمردم در سفارت

            شـنو از من سخن میرزا ملامت    مــلامت چند کنی قوم ملامت

            نبینی بعدازیـن روی سلامت       که سوزش در دلم دارد شرارت

                              کشند ایزارِ مردم در سفارت

                                                        میرزاملامت 17 سنبلۀ خورشیدی


 

                             مسدسی برای تیکه داران سیاست در افغانستان         

 

                                        نکند باز پشیمان گردی

                    


 

               وعدهء  دانه  زیاد  است این بــــــــــار 

                                           حلقهء دام کشاد است این بـــــــار

                   دل صیاد چه شاد است این بـــــــــــار

                                         دوره دوران مراد است این بــــا  ر

                                 چو اسیر لبهء نان گــــــردی

                                  نکند باز پشیمان کـــــــردی

                    مارشالا! تو که  با صدق  زیاد

                                             دل کرزی بنمودی خوش و شاد

                    توپ و مرمی همه دادی بر باد

                                           دل مردم همه کردی نا شـــــــاد

                                     تا مگر حاکم دورا ن گردی

                                     نکند باز پشیمان گـــــــردی

 

                مارشالا! چو شدی دی دی آر 

                                    و سپس رفته و گشتی بیکــــار

                 یاد می آیدت آن حالت زار؟

                                  دیدهء پرنم  و قلب افگـــــــا ر؟

                           گر، به کرزی جگر وجان گردی

                           نکند باز پشیمان گـــــــــــــــــردی

              چونکه مومن نشود از یک غار

                                      دو مراتب هدف گژدم و مـار

              چونکه عاقل نشود طعمه دوبار                               
                                        در بیابان شغال و کفتـــــــــار

                           بار دیگر به بیابان گــــــــردی

                           نکند باز پشیمان گــــــــــــردی

              گر ترا فال بدیدست کســـی                                         
                                        که بکَش خاطر کرزی نفسی

              به تو آن فال نهاده قفســی                                           
                                           فال بین را مکن اکرام بســی

                          مظهر سستی ایمان گــــــردی

                          نکند باز پشیمان گــــــــــردی

                                 
                 ای محقق ! که به کرزی هــــربار                            
                                      میزدی طعنه و لعن بسیـــــــار

                 ناگهان او به تو بنمود چه کــــــار؟                            
                                      که به پیش اش بروی لیل ونهار؟

                            چونکه نا خواسته مهمان گـــردی

                              نکند باز پشیمان گــــــــــــــــردی

                              
                 ای محقق ! که زمانی سیـــــَّـــاف                                    
                                         میزدت تیر دمادم بر نــــــــاف            

                چه شد امروز که یک زیر لحاف                                      
                                           شده جای تو و آقای سیــــــاف

                              گر، به او دلبر جانان گـــــــردی

                              نکند باز پشیمـــــــــــــان گردی

                             
                زخم بهسود بود تازه هنـــــــوز                                       
                                          کوچ دادن بود آوازه هنــــــوز

                 درد ها میشود اندازه هنــــــوز                                         
                                           قصد ظلم است در آغازه هنوز

                                 زار و سرخورده و نالان گردی

                                  نکند باز پشیمان گـــــــــــــردی

                              
                هیچ خود بهر تو کرزی ندهــــد                                          
                                          بلخ جز بر الکوزی ندهـــــد

                به تو جز وعدهء بازی ندهـــــد                                          
                                            بامیان غیر به زازی ندهــد

                               وای از آن روز که چوپان گردی

                              نکند باز پشیمــــــــــــــان گردی

                               
               پلو وعده برو هضم بکــــــن                                         
                                       اعتصاب دگری عزم بــــکن

               یا که یک خیز دراین بزم بکن                                        
                                       دشت برچی برو و رزم بکن

                            چونکه محکوم به زندان گــــردی

                           نکند باز پشیمــــــــــــان گــــردی

                                
                 دوستم! غالمغال تو چــــــرا ؟                                          
                                             بگرفتست تمام دنیـــــــــا ؟

              دور اول چه گرفتید شمــــا ؟                                           
                                              که به دوم بنمایید صـــدا ؟

                          عاقبت ولچک و زندان گـــــردی

                            نکند باز پشیمـــــــــــان گـــردی

                               
                 در زمانیکه ترا طالب هــــا                                           
                                            رانده بودند زملک و مــاوا

                 با تو بازی شد و رفتی تنها                                              
                                           به کجا بود ترا لشکر هــا ؟

                         که کنون مست و خرامان گردی

                        نکند باز پشیمـــــــــــــان گردی

                                  
              غُـــرِ بی جای تو بر اوباما                                             
                                         غُریک گاو بود خاطر کـــا

              چون نیائی به  تهء یوغ صبا؟!                                     
                                          به قصابت بدهد پس فردا؟!

                             یخنی هوتل افغان گـــــــردی

                            نکند باز پشیمــــــــــان گردی

                              
                  اکبرِ بای که دیروز به کین                                           
                                       میفرستاد ترا صد نفـــــــــرین            

                  که به او گفت که بنما توهین؟                                          
                                         ریخت آب تو چو آبی به زمین

                                زار وتبعیدی دوران گردی

                                 نکند باز پشیمان گــــــردی

                              
                اسمعیلا! به هـــرات آمـــــــدن ات                              
                                         حامی و دوست به کرزی شدن ات

                بهر کرزی خوشی و کف زدن ات                                
                                              میشود آتش روح  و بـــــــدن ات

                                به کرائیش چو بریان گــــــردی

                               نکند باز پشیمان گـــــــــــــردی

 

                  اسمعیلا ! به کجا هوشت شـــــد ؟                                     
                                                چونکه کرزی در آغوشت شد؟

                  زهر ترفند چرا نوشت شــــــــد؟                                       
                                               مرگ فرزند فراموشت شــــد ؟

                                  همرهء حامی امـَّــان گــــــــردی

                                   نکند باز پشیمان گــــــــــــــردی

                    تا که والـــیش بُـــدی آزرد ات                                       
                                            گه هری گاه به کابل بـــــرد ات

                    تا که بودی به هرات افسرد ات                                        
                                            حــــاکم رنگ به رنگ آورد ات

                                  حالیا چونکه به او جـــان گردی

                                   نکند باز پشیمــــان گـــــــــردی

                  
                     گیرم امروز شما را بکشود                                 

                                                دستِ کرزی دَرِ سبزِ موعـــــــود

                    روز دیگر دَرِ زندان بکشود       
                                                 چو سلاح نیست چه خواهید نمود؟

                                        همه زود است که پاشان گردید

                                        نکند باز پشیمان گــــــــــــردید

 

                                    بااحترام

                                                         بلوطستانی 6 سنبلهء 88
       

                  برگیرفته   از آریایی                          

  نظرات ()
مطالب اخیر بررسی تهاجمات سروده از قدیره واسوخت مزدک:حزب دموکراتیک خلق افغانستان، دموکراتیک نبود من کاملا متأسف و شرمنده هست کبروغرور رهبران جبهه ملی به انتقادهای خود از حامد کرزی شدت بخشیده اند. دری بخشی از هویت ماست و پارسی کلیت آن سیلی‌هایی که از برادران بزرگ خوردیم شناسنامه ( تذکره برقی )باهویت قوم اوغان (مدرک عقده و کدورت) آقای اندیشمند! نباید زبان فارسی را توهین کرد پدرام شهروندتاجیکستان شد
دوستان من رستاخیزملی فراترازمرزها جامرچ پایان تاجیکم تاجیک میدیا استادکریمی استالفی دختران اصلاح طلب باورسبز کشم زیبا دروازیان فدرال کام بخش نیکوی دهخدا خراسان ستاویز استاد راوش حافظ خانهء دل نگینه لعل بدخشان (بحری) سنگاب خواهان آزانس کوکچه پرس پژواک شورای متحدملی فرانسه افغانستان وطندار داکتر مهدی آریانا دختر آرزوها برگردان انگلیسی به فارسی حکایت نامه فال حافظ اشعار ماندګار احمدیاسین فرخاری شیوای شرق خاهان حزب پان ایرانیست شغنان بدخشان افغانستان تارگاه اصلاح طلبان افغامستان رادیو رنگین کمان بی بی سی خاوران جاودان کوفی حماسه زن عزال دربند انجمن اندیشمندان بدخشان جمهوری سکوت برگردان فارسی به فارسی برگردان متون فارسی به انگلیسی رهروان سی ونه نامه تیلویزیونهای فارسی اخبار فناوری اطلاعات کلوب مدیران و متخصصان شبکه اجتماعی بهشت من