کیومرس آریا

زیزدان و از ما برآنکس درود : که از داد و مهرش بود تار پود
پِدراما ، جان ما پِدرام شد از رای تو
باد پَدرامان گیتی شــــرمسارت پِدرام

سروده ی برای ابرمرد آریان کدبان عبداللطیف پدرام و همه نیکان ونیک اندیشان.

جشن تاجیکان

بانگ جشـــــن تاجیـــکان آید همی

شورشی انـــــدر جــهان آید همی 

از نژاد پـــاک هوشــــنگ بزرگ

هوشمـــندانی جــوان آید همی

از خراســــان بزرگ مرد خیز

راد مــردان زمان آید همی

پور ساسـان بار دیگر زنده گشت

جنبش سامـانیان آید همی

از در یمـگان تا کابلستان

سد درود از آســـمان آید همی

هی بزی شـــادان یمـگان گزین

پور پاکـت مـهمان آید همی

بلـخ بامی سر بـکش بر آسمان

شاه اسفــندی جــوان آید همی

تا بکوبــد بر دهـان مار دوش

کاوه با کــیش کیان آید همی

تا بمالد پــوز دشمن را به خاک

رستم از زابلـــستان آیدهمی

باز گردد لیث مــا از سیستان

با درفــــش کاویان آید همی

استاد توس آن فـــرزانه مرد

بهر ما شهـــنامه خوان آید همی

گُرد ما آن نیـــــک مرد کج کلاه

در بر ما جـــاودان آید همی

باربد بگرفـــته تار و بربتش

نزد شاهِ شـــیفته گان  آید همی

حافظ و خیام مـــست و مل کشان

سوی سغدی باســـتان آید همی

رودکی استــــــاد دُر فارسی

چنگ در دست چــــنگزنان آید همی

شاه اسماعیـــل گُرد روزگار

زان زمان براین زمـــان آید همی

پدراما ، شـــــاد باش و دیرزی

کز تو فر ایــزدان آید همی

                              برگرفته ازتاجیکم