سیف الدین سیحون

نقش ایوان در پایبست ویران خانه

حکومتداری در جغرافیای به خون آعشته این سر زمین گرایش به راس اهرم قدرت داشته و دیوانگان قدرت مساعی همه سویه شان را در خط وابستگی به عوامل مداخله گر ، دامن زدن به اختلافات نفاق افگنانه اتنیکی و سامان دهی در گیری های طولانی تمرکز بخشیده اند . تداوم این ذهنیت واپسگر ایانه در ساخت و کار << دولت سازی>> کنونی نیز با گذشته تاریخی حکومت داری بی رابطه نیست . آنا نیکه الگو ی دولت داری و نظام اساسی را به شیوه متمرکز ارباب رعیتی مدرن و با حذف سا ما ن های دیموکراتیک و گزینش ، نهاد های بر کشور ما تحمیل کرده اند ، آزادی های مشروع گزینش مشارکتی و انتخابی ارگا نهای قدرت را در این کشور به عمد نادیده گرفتند و انتخاب نهاد ها مبتنی بر اصل تفکیک واقعی قوا را نفی کرده اند و عملاً به تضعیف نها د ها و موسسات دیمو کراتیک را مورد توافق ملی ، پرداخته اند . دولت داری  و ساخت و کار آن عملاً به حکومت داری نا توان و سلطه دستگاه نا کام اجرایی انجامیده است . در درگیری تنا زع بقای که بین  نهاد های برخواسته از جنگ در نظام سیاسی در جریا ن است ، اهداف انسان مدار و ابزار های لازم اجرایی کردن آن در نبرد منافع گروه رنگ باخته و به تداوم دولت نا کار آمد .ناکام منتهی شده است. به اقبال جامعه ما در نبود حضور روشنگران درد آشنا و در ارزیابی عمیق و ساختاری آسیب ها به هدف گذار از تنگناها سنگینتر می گردد. ناتوان یابی توجهی عمدی در شناخت همه سویه دشواری ها مسیر ما را در راه یافت منطقی و چالش های دشوار تر ساخته است. در نبود گفتمان سیاسی روشنگرانه و کساد بازار معرفت و اگاهی ، عرصه بر رجاله ها و سیاستمداران عواملگرا ، گسترده بوده و در پی نفاق افگنی های عوامل انقطابی و ستیزه جو و واپس گرای حاکمیت ، بهران فراگیر کنونی و خامت بیشتر می یابد و راه برای عقبگر درد آور و مصیبت زا بارز تر می گردد . ریشه یابی عوامل بهران کنونی و مدیریت آن در عرصه امنیت پایه دار ، صلح و وفاق ملی ، اجتماعی و هبستگی ملی را می طلبد تا در روشنی آگاهی از چالش ها راه حل ممکن دست دهد ، ادامه وضع کنون ، تداوم بهران دامنه دار در کشور بوده ، نا کار آمدی دستگاه در محار بحران به بی سباطی و نا امنی و پیامد های ناشی از نا رسایی های انجامد . مذاکره پنهانی با طالبان ، ایجاد نهاد ها و موسسات کار گزار دستگاه اجرایی غیر قانونمند ، سپردن صلاحیت به کمسیون ها و ارگا نهای مصلحتی ، جا بجای مهره های نا کام حاکیمت و حفظ اعمال سر به زیر و نا آگاه از دشواری ها ، ادامه جاردگی و ماندن در دور تسلسلی از نا کامی ها را در پی دارد . به باور ما زمان کاربرد ابزار ها به هدف مورد نظر اصابت ننمود یگانه راه ممکن تجدید نظر بر کلیه راه کار ها و تصمیم گیری ها قاطع به هدف گزار از بحران می باشد . ور نه سازش و دفع الوقت به تداوم و ادامه فاجعه کمک می کند . افول رضاعیت خاطر مردم در پی تداوم بحران فرا گیر ، نقد اصلاحگرانه از عملکردها ی نا کار آمدی دستگاه ، دست باز عوا مل مداخل گر بیرونی در امور کشور ، نیرو های دهشت افگن و حامیان خارجی دستگاه کنونی ، بازگشت و دوران استبداد طالبانی و << دیکتاتوری مشروع >> را نیز مطرح می کنند . بیش از دیر زمان دیگر حضور این نیرو ها و نا هماهنگی  در سیاست های نظامی و سیاسی آنان بر آشفتگی اوضاع دامن می زند . توجه و تاکید مزید نامزدان انتخابات ریاست جمهوری امریکا بر تداوم درگیری در افغانستان و نوار مرزی حاکی از نفوذ روز افزون و تعقیب استراتیژی جنگی آن کشور در افغانستان بوده و مسلملاً در قبال فرد مسول و یا گروهی سیاسی که سالیان متمادی با آنان روی آجندای مبارزه علیه هراس افگنی همکاری صورت گیرد ، سرنوشت سیاسی حاکی حاکمیت را در کشور ما رقم خواهد زد .اقبال دستگاه کنونی با تو جه به طیف گسترده مخالفان ملی و بین المللی بسته به همایت پشتیبانی عوامل بیرونی در رابطه است ، که در این ایام طبل مخالفت شان نیز با اتهامات گونا گون به صدادر آمده است ملی و دیموکراتیک سازی جهان عقب مانده مانند افغانستان بدون حمایت و پشتیبانی در عمال قهر و زور میسر نبوده است .  

                               از سایت کوفی